Aziz şehit Dometius ' un anısına

Aziz Dometius, Büyük Konstantin'in saltanatı sırasında yaşadı. Vatanı Pers'ti ve orada bir Uar tarafından putperestlikten Hıristiyanlığa dönüştürülmüştü. Akrabalarını ve putperest kötülüklerle dolu vatanını terk ederek, Aziz Dometius Yunan devletinin sınırlarına, Nizibiya şehrine çekildi.

Ancak kıskanç ve kötü bir şeytanın etkisiyle, o manastırdaki keşişler ondan nefret etti, bu yüzden Aziz Domiteus oradan, Feodosiopolis şehrindeki Aziz Şehitler Sergius ve Vakhos manastırına kaçmak zorunda kaldı.

Arhimandrit Nurvel, aziz Domitius'u vaftiz etti, ama aziz, azizin kendisini rahip olmaya zorlayacağını öğrenince oradan da uzaklaştı. Bir çöl dağında yalnız kalarak, Aziz Domitius burada Tanrı'ya göre hayatını geçirdi, sıcağa, soğuklara ve hava değişikliğine katlandı.

Sonra, bir kulübeye girdi ve orada yaşadı, Mesih'in adıyla birçok mucize yaptı: yanına gelen birçok kişiyi hastalıklarından iyileştirdi, putperestlikten Mesih'e götürdü.

Sürgün yerini terk etti ve birkaç yıl Nikomidia'da geçirdi, felsefeyi öğrenmekle meşgul oldu; 355'te Constantius tarafından Gallia'da ordu komutanı olarak atandı ve ordunun sevgisini kazanmayı başardı.

Yahudi olmayan bir öğretmenin rehberliğinde felsefe eğitimi, Hıristiyanlar arasında arian kargaşası nedeniyle çıkan anlaşmazlıklar, Constantinus'a karşı nefret ve zulmeden dinine karşı <unk> Hıristiyanlığa karşı nefret, Julianus'un zihninde canlandı.

Sonra da onu taşlamak için gönderilenler gittiler ve günün üçüncü saatinde kutsal baba ile iki öğrencisini uygun şekilde şarkı söyleyerek buldular.

Onların üzerine atlayıp onları taşladılar ve böylece aziz Domitianus, iki öğrencisiyle birlikte Tanrı'ya uygun yaşamını sona erdirdi [363 yılında, 23 Mart'ta].

Çürüyen ve aşağıya sürükleyen bilgeliği aşarak, büyük öğretmen Dometius, kralın öfkesinden korkmadı ve gerçek Tanrı Mesih'e saygı göstermedi.